پیشرفته
جستجو
  1. خانه
  2. مجله پزشکی و روانشناسی
  3. پزشکی
  4. علائم و نشانه های زایمان زودرس
علائم و نشانه های زایمان زودرس

علائم و نشانه های زایمان زودرس

  • ۱۴۰۰-۰۸-۰۶
  • 0 لایک
  • 452 نمایش
  • 0 دیدگاه ها

زایمان زودرس زمانی است که بدن شما در اوایل بارداری خود را برای تولد آماده می‌کند. اگر زایمان بیش از ۳ هفته قبل از موعد زایمان شروع شود، زودرس است. این حالت در واقع می‌تواند منجر به زایمان زودرس شود. اما خبر خوب این است که پزشکان می‌توانند کارهای زیادی برای به تاخیر انداختن زایمان زودهنگام یا زودرس انجام دهند. هرچه کودک شما بیشتر در درون بدن رشد کند (درست تا زمان طبیعی زایمان) احتمال اینکه بعد از تولد دچار مشکل شوند، کمتر است.

چه چیزی خطر زایمان زودرس را افزایش می‌دهد؟

بسیاری از موارد می تواند خطر زایمان زودرس را افزایش دهد. بعضی از آنها موارد اشاره شده در زیر هستند:

  • سیگار کشیدن
  • داشتن اضافه وزن یا کمبود وزن قبل از بارداری
  • در سنین نوجوانی یا ۴۰ سالگی یا بیشتر باردار شوید
  • عدم مراقبت خوب قبل از زایمان
  • نوشیدن الکل یا استفاده از مواد مخدر در دوران بارداری
  • داشتن شرایط پزشکی مانند فشار خون بالا، پره اکلامپسی، دیابت، اختلالات لخته شدن خون یا عفونت‌ها
  • بارداری با نوزادی که دارای نقایص مادرزادی خاصی است
  • حامله شدن نوزاد با لقاح آزمایشگاهی
  • باردار شدن با دوقلوها یا چندقلوها
  • سابقه زایمان زودرس خانوادگی یا شخصی
  • باردار شدن خیلی زود بعد از زایمان

علائم و نشانه های زایمان زودرس

برای جلوگیری از زایمان زودرس، باید علائم هشداردهنده را بدانید. سریع عکس‌العمل نشان داد و دست به کار شدن می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. در صورت داشتن موارد زیر، فوراً با ماما یا پزشک تماس بگیرید:

  • کمردرد، که معمولاً در ناحیه کمر شما ایجاد می‌شود. این ممکن است ثابت باشد یا بیاید و برود، اما حتی اگر موقعیت خود را تغییر دهید یا کار دیگری را به راحتی انجام دهید، این درد ایجاد شده و اصلا به حالت معمول و قابل تحمل نیست.
  • انقباضات هر ۱۰ دقیقه یا بیشتر، سریعتر و شدیدتر می‌شوند
  • گرفتگی در ناحیه زیر شکم یا گرفتگی‌هایی شبیه به قاعدگی. این‌ها می‌توانند مانند دردهای گازی باشند که ممکن است با اسهال همراه باشد.
  • نشت مایعات از واژن شما
  • علائم آنفولانزا مانند تهوع، استفراغ یا اسهال. حتی در مورد موارد خفیف با پزشک خود تماس بگیرید. اگر نمی‌توانید این حالت را بیش از ۸ ساعت تحمل کنید، باید به پزشک خود مراجعه کنید.
  • افزایش فشار در لگن یا واژن
  • افزایش ترشحات واژن
  • خونریزی واژن حتی خونریزی خفیف

تشخیص برخی از این علائم ممکن است غیر از علائم طبیعی بارداری مانند کمردرد باشد. اما نمی‌توانید خیلی محتاط باشید و لازم است حتی در صورت خفیف بودن این موارد با پزشک خود تماس بگیرید.

نحوه بررسی انقباضات

بررسی انقباضات یک راه کلیدی برای تشخیص زایمان زودرس است.

  • نوک انگشتان خود را روی شکم خود قرار دهید.
  • اگر احساس می‌کنید رحم شما سفت و نرم می‌شود، این یک انقباض است.
  • انقباضات خود را زمان بندی کنید. زمان شروع انقباض را بنویسید و زمان شروع انقباض بعدی را نی نوشته و با قبلی مقایسه کنید.
  • سعی کنید انقباضات را متوقف کنید. پای خود را کنار بگذارید. موقعیت خود را تغییر دهید. آروم باشید. دو یا سه لیوان آب بنوشید.
  • در صورت ادامه انقباضات هر ۱۰ دقیقه یا بیشتر، اگر علائم شما بدتر شد یا درد شدیدی دارید و از بین نمی‌رود، با پزشک یا ماما تماس بگیرید.

به خاطر داشته باشید که بسیاری از زنان دارای عمل کاذب بی ضرر به نام انقباضات براکستون هیکس هستند. اینها معمولاً نامنظم هستند، به هم نزدیک نمی‌شوند و هنگام حرکت یا استراحت متوقف می‌شوند. اگر از نوع انقباضات خود مطمئن نیستید ، با پزشک مشورت کنید.

 

اگر پزشک یا مامای شما فکر کنند که شما زایمان زودرس را در پیش دارید، احتمالاً باید به بیمارستان بروید. به محض ورود، پزشک، ماما یا پرستار موارد زیر را انجام می‌دهند:

  • درباره سابقه پزشکی خود، از جمله داروهایی که در دوران بارداری مصرف کرده‌اید می‌پرسید.
  • نبض، فشار خون و درجه حرارت شما را بررسی می‌کند.
  • یک مانیتور روی شکم شما می‌گذارد تا ضربان قلب نوزاد و انقباضات شما بررسی شود.
  • سواب برای فیبرونکتین جنین، که به پیش بینی خطر زایمان زودرس کمک می‌کند.
  • ادرار یا دهانه رحم شما را برای عفونت آزمایش می‌کنند.
  • دهانه رحم را بررسی کرده تا ببینند آیا باز شده است یا خیر.

در صورت تشخیص زایمان زودرس، ممکن است به درمان نیاز داشته باشید که شامل موارد زیر است:

  • مایعات IV
  • دارویی برای شل شدن رحم و توقف زایمان
  • دارویی برای سرعت بخشیدن به رشد ریه‌های کودک شما
  • آنتی بیوتیک‌ها
  • بستری شدن در بیمارستان

اگر زایمان شما ادامه داشته باشد و نتوان آن را متوقف کرد، پزشک یا ماما برای زایمان نوزاد شما را آماده می‌کند. آنها همچنین ممکن است این کار را در صورت عفونت مایع آمنیوتیک و رحم یا بیماری مانند پره اکلامپسی شدید یا اکلامپسی (فشار خون بالا که در دوران بارداری اتفاق می‌افتد) انجام دهند.

همچنین اگر جنین خوب نباشد، اگر جفت سرراهی (جفتی که دهانه رحم را می‌پوشاند) زیاد خونریزی کند، اگر دچار جدا شدن جفت (جفت جدا شده) یا نقایص مادرزادی یا ناهنجاری‌های مشخص شده است، ممکن است نوزاد زود به دنیا بیاورند.

اگر پزشکان می‌گویند شما زایمان زودرس ندارید، می‌توانید به خانه بروید. علیرغم باور عمومی، به نظر نمی‌رسد استراحت در تختخواب از زایمان زودرس جلوگیری کند و خطرات خاص خود را دارد.

آیا می توانم از زایمان زودرس جلوگیری کنم؟

مهمترین کارهایی که می‌توانید برای داشتن یک نوزاد سالم و زایمان طبیعی انجام دهید این است که قبل از بارداری از بهترین حالت سلامت برخوردار باشید و مراقبت‌های دوران بارداری را دریافت کنید. جلوگیری از زایمان زودرس ممکن نیست، اما این مراحل ممکن است توجه به نکات زیر به شما کمک کند:

  • سعی کنید استرس خود را کاهش دهید. هر روز ساعتی را برای ریلکس کردن خود کنار بگذارید و در صورت نیاز به کمک از فردی کمک بگیرید.
  • همچنین محققان ارتباطی بین بیماری لثه و زایمان زودرس پیدا کرده‌اند، بنابراین روزانه دندان‌های خود را مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید.
  • اگر سیگار می‌کشید، ترک کنید.

پزشک شما را برای عوامل خطر زایمان زودرس بررسی می‌کند و در مورد اقدامات احتیاطی که باید انجام دهید صحبت می‌کنند. اندازه گیری طول دهانه رحم با استفاده از سونوگرافی مخصوص واژن می‌تواند خطر زایمان زودرس را پیش بینی کند. در صورت لزوم، معمولاً بین هفته‌های ۲۰ تا ۲۸ بارداری انجام می‌شود.

مطالعات اخیر نشان داده است که درمان با هورمونی به نام پروژسترون می‌تواند از زایمان زودرس در برخی زنان جلوگیری کند. پروژسترون واژینال به زنان بارداری که دارای گردن رحم کوتاه هستند داده می‌شود. و زنانی که قبلاً زایمان زودرس داشته‌اند و یک نوزاد باردار هستند، می‌توانند در طول بارداری تزریق پروژسترون انجام دهند تا خطر آنها کاهش یابد.

اگر نوزاد زود به دنیا بیاید چه اتفاقی می‌افتد؟

از هر ۱۰ نوزاد متولد شده در ایالات متحده، ۱ نفر آنها شایع است که زودتر از موعد به دنیا بیایند. بیشتر آنها با افزایش سن و به دنیا آمدن به موقع با همسالان خود خوب کنار می‌آیند.

اما این بچه‌ها که در اثر زایمان زودرس متولد می‌شوند، بیشتر در معرض مشکلات هستند. نوزادان نارس نسبت به نوزادانی که به صورت کامل تر به دنیا می‌آیند، کندتر رشد می‌کنند. آنها ممکن است آهسته تر به پشت خود بچرخند، صحبت کنند، یا اشیاء را با دست بگیرند و نگه دارند. آنها بیشتر در معرض برخی مشکلات طولانی مدت سلامتی از جمله اوتیسم، معلولیت‌های ذهنی، فلج مغزی، مشکلات ریوی و بینایی و کم شنوایی هستند. سایر بچه‌ها بعداً دچار مشکلات رفتاری می‌شوند. برخی دچار انفجارهای احساسی یا بیش فعالی هستند. آنها ممکن است در مدرسه با مشکلات یادگیری یا خواندن مواجه شوند.

هرچه زودتر نوزاد متولد شود، احتمال بروز مشکلات بیشتر می‌شود. نوزادان متولد شده پس از ۷ ماه معمولاً نیاز به اقامت کوتاه مدت در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بیمارستان (NICU) دارند. نوزادانی که زودتر از آن متولد می‌شوند با چالش‌های بسیار بزرگتری روبرو هستند. آنها در NICU به مراقبت‌های تخصصی نیاز خواهند داشت.

هنگامی که هر دو از بیمارستان به خانه برگشتید، مراقب علائم باشید که ممکن است نیاز باشد با مطب پزشک خود تماس بگیرید یا نوزاد خود را به اورژانس ببرید. همچنین به نکات زیر توجه داشته باشید:

 

 

  • پرستاری: بچه کوچک شما ممکن است به آرامی غذا بخورد و نتواند به اندازه یک نوزاد کامل، شیر مادر یا شیر خشک مصرف کند. بیشتر اوقات، تقریباً هر ۳ یا ۴ ساعت به آنها غذا بدهید. در صورت امتناع از خوردن، با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. اگر شما برای یادگیری شیردهی مشکل دارد، از پرستار، پزشک یا مشاور شیردهی خود کمک بخواهید.
  • خوابیدن: نوزاد شما ممکن است بیشتر از نوزادان کامل بخوابد. آنها حتی ممکن است از در حین تغذیه بخوابند. وقت غذا خوردن کودک خود را بیدار کنید. آنها را به پشت بخوابانید تا بدون خطر و به راحتی استراحت کنند.
  • نفس کشیدن: در صورت مشاهده مشکل تنفس با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید.
  • دمای بدن: نوزادان نارس چربی بدن چندانی ندارند تا دمای طبیعی خود را حفظ کنند. نوزاد خود را از سرماخوردگی دور نگه دارید. اتاق آنها را گرم و دنج نگه دارید. در زمستان، آنها را لایه لایه لباس بپوشانید تا گرم شوند.
  • زردی: اگر پوست یا چشم نوزاد شما زرد است یا در غذا خوردن مشکل دارد، ممکن است نشانه این بیماری باشد. این بدان معناست که کبد آنها نمی‌تواند خون خود را از چیزی به نام بیلی روبین پاک کند. قبل از خروج از بیمارستان از وجود زردی مطمئن شوید و در صورت مشاهده هرگونه علامت با پزشک خود تماس بگیرید. در صورت عدم درمان به موقع، این می‌تواند منجر به آسیب مغزی کودک شود.
  • عفونت‌ها: نوزادان نارس سیستم ایمنی کامل ندارند. این امر آنها را در معرض خطر بیشتری برای عفونت قرار می‌دهد. مراقب علائم بیماری مانند تب بالا یا مشکلات تنفسی باشید. اگر فکر می‌کنید فرزند شما برای درمان عفونت نیاز به درمان دارد، با پزشک خود تماس بگیرید.
  • به اشتراک گذاشتن:

نظر دهید