اختلال چند شخصیتی

اختلال چند شخصیتی

  • ۱۴۰۰-۰۹-۱۷
  • 0 لایک
  • 51 نمایش
  • 0 دیدگاه ها

اختلال چند شخصیتی یک بیماری روانشناختی پیچیده است که به احتمال زیاد توسط بسیاری از عوامل از جمله ضربه عاطفی و احساسی شدید در دوران کودکی (معمولاً سو استفاده جسمی، جنسی یا عاطفی) ایجاد می‌شود. این بیماری روانی همچنین شامل قطع ارتباط و عدم تداوم بین افکار، خاطرات، محیط اطراف و هویت فرد است. افراد مبتلا به اختلال چند شخصیتی به صورت غیرارادی و ناسالم از واقعیت فرار کرده و با مشکلات زیادی در زندگی روزمره خود مواجه می‌شوند. افراد بیمار در هنگام استرس علائم شدیدتر و بیشتری از این اختلال شخصیتی را تجربه خواهند کرد.

 

اختلال چند شخصیتی درمان دقیق و خاصی ندارد. اما تحقیقات نشان داده است که استفاده از برخی داروها و همینطور روان درمانی که شامل گفتار درمانی و… می‌شود، می‌توان علائم بیماری را تا حدودی کاهش داد. اگرچه درمان بیماری‌های شخصیتی و روانی ممکن است دشوار باشد، اما استفاده از روش‌های درمانی موجود به افراد بیمار کمک می‌کنند تا زندگی سالم و پربارتری داشته باشند و همینطور مهارت‌های بسیار زیادی را یاد می‌گیرند تا قادر به کاهش اضطراب و فشارهای وارد شده در اثر بیماری باشند. در صورت نیاز با مشاوره تلفنی روانپزشکی کلبه سلامتی در ارتباط باشید.

اختلال خودشیفتگی

 

علائم و نشانه‌های بیماری به نوع اختلال چند شخصیتی بیمار بستگی دارد، اما به طور کلی فرد ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

  • از دست دادن حافظه (فراموشی) در بازه‌های زمانی خاص، حوادث، افراد و اطلاعات شخصی
  • حس جدا شدن از خود و احساسات
  • برداشت‌های ذهنی از مردم و چیزهای اطراف بیمار به این صورت که تحریف شده و غیرواقعی هستند.
  • استرس یا مشکلات قابل توجه در روابط، کار یا سایر زمینه‌های مهم زندگی
  • ناتوانی در کنار آمدن با استرس عاطفی یا شغلی
  • مشکلات بهداشت روان مانند افسردگی، اضطراب و فکر به خودکشی و رفتارهایی که به خود یا اطرافیان آسیب وارد کند.

فراموشی که در اختلال چند شخصیتی رخ می‌دهد بسیار شدیدتر از فراموشی طبیعی است و اغلب برای افراد قابل توضیح نیست. فراموشی ناشی از این بیماری روانی به این صورت است که بیمار قادر به یادآوری یک واقع بخصوص که به زندگی وی آسیب زده است، نیست و یا اطلاعات جزئی مربوط به آن واقعه مانند زمان یا افراد موجود در آن را به یاد نمی‌آورد. این وقایع اغلب مواقعی هستند که به یک حادثه یا درگیری خاص در یک زمان خاص مربوط می‌شوند. یک دوره فراموشی معمولاً به طور ناگهانی اتفاق می‌افتد و ممکن است چند دقیقه، چند ساعت یا به ندرت، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد.

انواع اختلال چند شخصیتی

  • اختلال تجزیه هویت:

 این اختلال که قبلاً به عنوان اختلال شخصیت چندگانه شناخته می‌شد، با تغییر و تبدیل به هویت‌های متناوب مشخص می‌شود. به این صورت که بیمار ممکن است احساس حضور دو یا چند نفر در داخل سر خود را داشته باشد که با او صحبت یا زندگی می‌کنند. همچنین ممکن است فرد احساس کند که علاوه بر این دو شخصیت، شخصیت‌های دیگری وی را تسخیر کرده‌اند. هر هویتی ممکن است دارای یک نام، تاریخچه شخصی و ویژگی‌های منحصر به فرد باشد و دارای تفاوت‌های آشکار در صدا، جنسیت، طرز رفتار و حتی ویژگی‌های جسمی مانند نیاز به عینک باشد. در این حالت، در آشنایی هر هویت با دیگران نیز تفاوت‌هایی وجود دارد. افراد مبتلا به اختلال هویت تجزیه معمولاً دارای فراموشی تجزیه‌ای (فراموشی که ناشی از اختلال چند شخصیتی است) که یکی از اولین و اصلی‌ترین علائم اختلال چند شخصیتی است، هستند.

 

  • اختلال شخصیت زدایی:

این اختلال شامل یک احساس مداوم یا اپیزودیکی جدا شدن یا خارج شدن از بدن خود است. به این صورت که بیمار قادر به مشاهده اعمال، احساسات، افکار خود از دور است، مانند تماشای فیلم (شخصی سازی شخصیت). این اختلال به عنوان واقعیت‌زدایی، مسخ شخصیت یا مسخ واقعیت نیز نامیده می‌شود. فرد بیمار علاوه بر تجربه مواردی که در ابتدا گفته شد، گاهی خیال می‌کند که دنیا واقعیت ندارد و یا زمان بسیار کند یا سریع می‌گذرد. علائم این نوع از اختلال بسیار دردناک و آزاد دهنده هستند و گاهی ممکن است چند لحظه الی چند سال با فرد همراه باشند.

علل اختلال چند شخصیتی

اختلال چند شخصیتی همانطور که در ابتدا اشاره شد، معمولاً به عنوان روشی برای کنار آمدن با ضربات احساسی و عاطفی و مشکلاتی از قبیل آزار جسمی، جنسی یا عاطفی طولانی مدت که در دوران کودکی در زندگی به وجود آمده‌اند، ایجاد می‌شود. این اختلال گاهی به علت بودن در یک محیط و خانه ترسناک یا غیرقابل پیش‌بینی نیز به وجود می‌آید. استرس ناشی از جنگ یا بلایای طبیعی هم می‌تواند منجر به بروز این نوع اختلال شود.

قابل توجه است، هویت و شخصیت فرد در دوران کودکی در حال شکل گیری است. بنابراین کودکان بیشتر از بزرگسالان قادر به بیرون رفتن از خود و مشاهده آسیب‌هایی هستند که گویی برای شخص دیگری اتفاق افتاده‌اند. کودکان اغلب برای تحمل یک تجربه آسیب‌زا و دردناک از خود جدا می‌شوند. هنگامی که یک کودک انجام این فرایند را یاد می‌گیرد، از این مکانیزم به عنوان یک راه فرار در موقعیت‌های استرس‌زا استفاده می‌کند.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر اختلال چند شخصیتی هستند؟

همانطور که گفته شد، علت بروز اختلال چند شخصیتی احتمالا پاسخی روانشناختی به فشارهای فردی و محیطی است که در سال‌های اولیه کودکی ایجاد شده و منجر به بروز اختلال در رشد شخصیتی فرد شده است. طی تحقیقاتی که انجام شده است، ۹۹٪ از افراد مبتلا به این اختلال شخصیتی، معمولا قبل از ۶ سالگی دچار حادثه‌ای دردناک (از نظر احساسی یا جسمی) شده‌اند.

یکی از مهمترین عواملی که باعث بروز مشکلات در اوایل دوره زندگی برای کودکان می‌شود، والدین هستند. گزارشات نشان داده است که در خانواده‌هایی که کودکان از والدین خود می‌ترسند و یا والدینی که در هنگام بروز وقایع حساس، عکس‌العمل‌های غیرقابل پیشبینی را از خود نشان می‌دهند، درصد بروز این بیماری روانی بیشتر است.

متاسفانه حدود ۱ درصد از جمعیت کشور را افراد مبتلا به این بیماری تشکیل داده است. بدین ترتیب، توصیه می‌شود زوجین قبل از بچه دار شدن، با مشاور و فردی متخصص صحبت کنند زیرا نحوه تفکر و رفتار آنها در آینده فرزند بسیار موثر است.

عوارض ابتلا به اختلال چند شخصیتی

عوارض احتمالی این عارضه عبارت‌اند از:

  • خودزنی یا مثله کردن (بریدن گوشت خود به عنوان عبرت گرفتن)
  • افکار مربوط به خودکشی
  • اختلال عملکرد جنسی
  • روز آوردن به مشروبات الکلی و سواستفاده در مصرف مواد مخدر
  • افسردگی و اختلالات اضطرابی
  • اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
  • اختلالات شخصیتی
  • اختلالات در خواب از جمله کابوس، بی‌خوابی و راه رفتن در خواب
  • اختلال در اشتها
  • علائم جسمی مانند سبکی سر یا تشنج غیر صرعی
  • مشکلات عمده در روابط شخصی و کار
  • افسردگی
  • نوسانات خلقی

 

جلوگیری از بروز اختلال چند شخصیتی

  • صحبت کردن با یک فرد معتمد مانند یک دوست، دکتر یا یک فرد متخصص و مورد اعتماد
  • کمک خواستن از افراد توانمند برای یافتن منابعی مانند گروه‌های پشتیبانی برای خود و والدین
  • خانواده درمانی
  • به دنبال مراکز و برنامه‌های آموزش جامع باشید که کلاس‌هایی را برای والدین برگزار می‌کند و ممکن است به افراد در یادگیری سبک تربیتی سالم و صحیح کمک کنند.
  • اگر کودک مورد آزار و اذیت قرار گرفته است یا واقعه آسیب‌زای دیگری را تجربه کرده است، والدین موظف هستند که بلافاصله به پزشک مراجعه کنند. زیرا پزشک می‌تواند خانواده مورد نظر را به یک متخصص روان ارجاع دهد و در نهایت فرد متخصص می‌تواند به کودک کمک کند تا بهبود یابد و مهارت‌های سالمی به منظور مقابله با احساسات و افکار خطرناک را به دست آورد.

    دریافت مشاوره روانپزشکی تلفنی از کلبه سلامتی به شما کمک می‌کند که در اسرع وقت با پزشک در مورد علائم خود صحبت کنید و هر چه سریع‌تر خود را درمان کنید.

  • به اشتراک گذاشتن:

نظر دهید