پیشرفته
جستجو
  1. خانه
  2. مجله پزشکی و روانشناسی
  3. روانشناسی
  4. اختلال شخصیت وابسته و ۱۰ ویژگی برای شناسایی این افراد
اختلال شخصیت وابسته و ۱۰ ویژگی برای شناسایی این افراد

اختلال شخصیت وابسته و ۱۰ ویژگی برای شناسایی این افراد

  • ۱۴۰۰-۰۸-۰۶
  • 0 لایک
  • 101 نمایش
  • 0 دیدگاه ها

اختلال شخصیت وابسته (DPD) نوعی بیماری روانی است که افراد مبتلا به آن دائما مضطرب هستند و همچنین در تنها ماندن بسیار ناتوان هستند. افرادی که مبتلا به اختلال شخصیت وابسته هستند، در نزدیکی و کنار دیگران علائمی از قبیل اضطراب را پیدا نمی‌کنند و همچنین برای راحتی خود به آسانی به دیگران اطمینان و اعتماد می‌کنند.

به بیان ساده‌تر، افراد سالم به راحتی نمی‌توانند به سایرین اعتماد کنند اما افراد مبتلا به DPD به منظور بهتر شدن عملکرد خود به اطمینان و اعتماد دیگران نیازمند هستند. آمار نشان داده است که مبتلا به این اختلال شخصیتی، به طور معمول اولین علائم را در اوایل تا اواسط بزرگسالی نشان می‌دهند.

علل و علائم اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وابسته را می‌توان با توجه به رفتار مضطرب و عصبی بیمار متوجه شد. علائم این بیماری عبارت‌اند از:

  • مطیع رفتار کردن
  • اعتماد کردن به دوستان یا خانواده برای تصمیم گیری
  • نیاز به اطمینان مکرر
  • به راحتی صدمه دیدن در اثر عدم تأیید توسط فرد دیگری
  • تنها بودن و احساس انزوا و عصبی بودن
  • ترس از رد و ترد شدن
  • حساسیت بیش از حد به انتقاد
  • ناتوان در تنها بودن
  • داشتن تمایل به ساده لوحی
  • ترس از رها شدن

افراد مبتلا به DPD معمولا به اطمینان مداوم نیاز دارند و در صورتی که روابط دوستانه قطع شوند، ممکن است ویران شوند.

یک فرد بیمار در صورتی که تنها باشد، موارد زیر را تجربه می‌کند:

  • عصبی بودن
  • اضطراب
  • موارد وحشت زدگی
  • ترس
  • ناامیدی

برخی از این علائم در افراد مبتلا به اختلال اضطرابی یکسان هستند. افرادی که دارای بیماری‌هایی مانند افسردگی یا یائسگی هستند نیز ممکن است برخی از این علائم را تجربه کنند. در صورت مشاهده علائم فوق لازم است با پزشک تماس گرفته تا تشخیص نهایی و صحیحی را دریافت کرد.

علت ایجاد اختلال شخصیت وابسته تا به امروز ناشناخته بوده است. اما با این حال، متخصصان دو عامل بیولوژیکی و عوامل رشد را در بروز این اختلال دخیل می‌دانند.

اگر با خواندن این مطالب فکر می‌کنید، احتمال دارد شما و یا یکی از اعضای خانواده، علائمی از اختلال شخصیت وابسته را نشان می‌دهید، درخواست مشاوره روانشناسی، می‌تواند یکی از اولین گام‌ها برای تشخیص و درمان باشد. اگر زمان کافی برای رفتن به دفتر روانشناس ندارید، می‌توانید از مشاوره آنلاین رایگان استفاده کنید که دو مزیت مهم دارد: مشاوره آنلاین و مشاوره روانشناسی تلفنی.

علل شکل گیری اختلال شخصیت وابسته

 

عواملی که در بروز اختلال شخصیت وابسته نقش دارند

در اختلال روانی وابسته، عواملی احتمال ابتلا به اختلال شخصیت وابسته را افزایش می‌دهند:

  • داشتن سابقه رها شدن
  • قرار گرفتن در یک رابطه طولانی توهین آمیز
  • داشتن والدین بیش از حد محافظه کار یا اقتدارگرا
  • داشتن سابقه خانوادگی اختلال اضطرابی

شخصیت وابسته دهانی

طبق نظریات روانشناس و روانکاو معروف، زیگموند فروید، افراد در دوران نوزادی، رابطه دهانی را طی می‌کنند که اگر به درستی طی نشود، فرد در بزرگسالی، مشکلات شخصیتی را تجربه می‌کند. به همین علت، ناکامی در مرحله دهانی و یا ارضای بیش از حد منجر به تثبیت مرحله دهانی در فرد و در نتیجه ناتوانی در حل مسائل تحولی مختص این مرحله می‌شود. در چنین شرایطی، به اعتقاد روانشناسان، فرد همچنان در شخصیت وابسته دهانی باقی می‌ماند.

عوارض احتمالی اختلال شخصیت وابسته کدامند؟

عوارض ناشی از DPD درمان نشده عبارتند از:

  • اختلالات اضطرابی و سایر اختلالات از قبیل اختلال وحشت‌زدگی ، اختلال شخصیت اجتنابی و اختلال شخصیت وسواسی جبری (OCPD)
  • افسردگی
  • استفاده بیش از حد مواد مخدر
  • فوبیا

لازم است بدانید، درمان به موقع می‌تواند از بروز بسیاری از این عوارض جلوگیری کند.

چگونه اختلال شخصیت وابسته تشخیص داده می‌شود؟

تاکنون متوجه شدیم اختلال شخصیت وابسته چیست، اما اگر بخواهیم به سراغ تشخیص DPD به کمک متخصصین برویم، باید بگوییم، روانشناس در ابتدا تلاش می‌کند وجود اختلال شخصیت مرزی را در این افراد رد کند، چرا که ویژگی‌های مشابه دارند و ممکن است تشخیص اشتباه صورت گیرد. در اختلال شخصیت مرزی، فرد با احساس خشم و پوچی بر روی ترس از ترک شدن متمرکز می‌شود. در حالیکه در DPD ، فرد با تسلیم به ترس عکس‌العمل نشان داده و برای حفظ وابستگی خود به دنبال رابطه دیگری است.

اگر در فرد تعداد بیشتری یا همه علائم DPD  وجود داشته باشد، پزشک ارزیابی را با گرفتن شرح حال پزشکی و روانپزشکی و احتمالاً یک معاینه بدنی آغاز می‌کند. اگرچه هیچ آزمایش آزمایشگاهی برای تشخیص دقیق این بیماری روانی وجود ندارد، اما پزشک ممکن است از آزمایش‌های مختلف برای رد بیماری جسمی (به علت وجود علائم مشابه با سایر بیماری‌ها) استفاده کند. همچنین گاهی اوقات، علائمی که فرد نشان می‌دهد، نشانه‌هایی از علائم اختلال دو شخصیتی و یا اختلال چند شخصیتی باشد، با اینکه تفاوت‌های بسیاری هم با یکدیگر دارند.

اگر پزشک دلیل جسمی برای این علائم پیدا نکند، ممکن است فرد را به روانپزشک، روانشناس یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی آموزش دیده برای تشخیص و درمان بیماری‌های روانی ارجاع دهد. روانپزشکان و روانشناسان از ابزار مصاحبه و ارزیابی ویژه‌ای که برای تشخیص صحیح طراحی شده، استفاده می‌کنند.

روابط رمانتیک یا dpd یکی از اشکال اختلال دو شخصیتی

درمان اختلال شخصیت وابسته

در درمان شخصیت وابسته باید بگوییم، متاسفانه این وضعیت، به طور کامل درمان نمی‌شود،. همانند سایر بیماری‌های روانشناختی، این اختلال نیز قابل درمان نیست، بلکه با استفاده از روش‌هایی مانند گفتار درمانی یا روان درمانی می‌توان به کاهش علائم و همچنین مقابله با برخی موارد آزاردهنده پرداخت.

 روان درمانی (نوعی مشاوره) یکی از روش‌های اصلی است که برای درمان DPD استفاده می‌شود. هدف از درمان، کمک به فرد مبتلا به DPD ، تحرک و استقلال بیشتر، یادگیری و ایجاد روابط سالم است. درمان کوتاه مدت این اختلال با اهداف خاص زمانی در نظر گرفته می‌شود و تمرکز بر مدیریت رفتارهایی است که فعالیت‌های روزمره بیمار را مختل می‌کنند.

برای درمان اختلال شخصیت وابسته گاهی ممکن است از دارو نیز استفاده شود. البته داروی خاصی برای درمان این اختلال وجود ندارد. به همین خاطر، داروهای افسردگی و یا اضطراب تجویز می‌شوند. با این حال، دارو درمانی به خودی خود معمولاً مشکلات اصلی ناشی از اختلالات شخصیتی را درمان نمی‌کند. علاوه بر این، داروها باید به دقت کنترل شوند زیرا افراد مبتلا به DPD ممکن است از آنها به طور نامناسب استفاده کرده یا از برخی داروهای تجویز شده بیش از حد استفاده کنند و عوارض جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد.

آیا می توان از ابتلا به این اختلال جلوگیری کرد؟

اگرچه پیشگیری از این اختلال ممکن نیست، اما درمان DPD گاهی اوقات به شخصی که مستعد ابتلا به این اختلال است، امکان یادگیری روش‌های سازنده‌تر به منظور مقابله با شرایط را فراهم می‌کند. رشد و ساختار شخصیت یک فرایند پیچیده است که از سنین پایین آغاز می‌شود. روان درمانی با هدف اصلاح شخصیت در مواقعی که زود شروع شود (یعنی زمانی که بیمار انگیزه بالایی برای تغییر دارد و زمانی که یک رابطه قوی بین درمانگر و بیمار وجود دارد)، بسیار موفقیت آمیز خواهد بود.

پشتیبانی از اشخاص مبتلا به اختلال شخصیت وابسته

DPD بسیار طاقت فرسا و آزار دهنده است. همانند سایر اختلالات شخصیتی، بسیاری از افراد برای کمک گرفتن از سایرین به منظور از بین بردن علائم خود بسیار خجالتی و ناراحت هستند. همین امر می‌تواند بر کیفیت زندگی وی تأثیر بگذارد و بروز خطرات و عوارض طولانی مدت از قبیل اضطراب و افسردگی را افزایش دهد.

اگر متوجه شده‌اید که یکی از نزدیکان شما مبتلا به DPD است، مهم است که قبل از وخیم شدن وضعیت او را ترغیب کنید که به دنبال درمان باشد. این مسئله می‌تواند برای افرادی که مبتلا به DPD هستند حساس باشد، خصوصاً با توجه به اینکه آنها به دنبال تأیید مداوم هستند و نمی‌خواهند عزیزان خود را ناامید کنند. روی جنبه‌های مثبت متمرکز شوید تا به عزیزان خود اطلاع دهید که از طرف شما رد نخواهند شد.

روابط رمانتیک و DPD

در یک رابطه سالم، افراد کاملاً به شریک زندگی خود وابسته نیستند و هر دو طرف برای انجام برخی از موارد از یکدیگر مشورت می‌خواهند تا در نهایت تصمیمی گرفته شود که برای هر دو نفر مفید است. اما در روابطی که یکی از دو طرفین به اختلال شخصیت وابسته دچار است، کنترل کردن شرایط تا حدودی دشوار می‌شود.

در این حالت، بیمار برای تصمیم گیری به شریک خود متوسل می‌شود زیرا احساس می‌کند قادر به انجام هر کاری نیست. تصمیماتی که گفته شد شامل موارد بسیار ساده می‌شوند. به عنوان مثال، ممکن است بیمار از شریک خود بخواهد فروشگاه مورد نظر برای خرید را انتخاب کند، نوع لباسی که باید خریداری شود، نحوه گذراندن اوقات فراغت و … .

اگر متوجه بروز این رفتارها در شریک زندگی خود شده‌اید، می‌توانید با انجام یک تمرین ساده به وی در تصمیم گیری کمک کنید. همانند یک شریک دلسوز، حامی و پشتیبان عمل کنید و:

  • ابتدا از بیمار بخواهید که به تنهایی تصمیم بگیرد.
  • بیمار را به بیان عقاید واقعی خود تشویق کنید

متاسفانه، شخصیت وابسته در رابطه، با افرادی که از آنها سو استفاده می‌کنند، وارد می‌شوند. برخی از این سواستفاده‌ها به شرح زیر هستند:

  • تهدید به برداشتن حمایت عاطفی یا مالی
  • کوچک کردن یا تلاش برای کنترل بیمار
  • اصرار بر اعمال جنسی که بیمار با آن راحت نیست

  • به اشتراک گذاشتن:

نظر دهید