۱۱۳۹۴شهریور

کم توانی ذهنی

کم توانی ذهنی به معنای وجود نقص در کارکردها و زمینه های شناختی می باشد.کم توانی ذهنی باعث بروز نواقص و مشکلاتی در رفتار شخص می شود.منظور از رفتار، رفتاری است که نشان دهنده کفایت وشایستگی فرد می باشد و از ضروریات به شمار می رود.برای تشخیص کم توانی ذهنی باید دو عامل بهره هوشی (IQ) و میزان انطباق اجتماعی را مورد بررسی قرار داد.منظور از بررسی و ارزیابی بهره هوشی اندازه گیری مقیاس های کارکرد هوشی و یا عقلانی است. بررسی انطباق اجتماعی هم به معنای سنجیدن و مشخص کردن میزان توانایی فرد در انجام کارها و تکالیف روزانه اش می باشد.

کم توانی ذهنی

کم توانی ذهنی


کم توانی ذهنی در بین مردان حدود 1/5 برابر بیش تر از زنان می باشد.کودکان کم توان ذهنی در گذشته به صورت شبانه روزی و فشرده آموزش هایی را می دیدند.بعداز مدتی موسسات نگه داری تاسیس شد که به دلیل وجود برخی از مشکلات موفقیت چندانی نداشت.در نهایت مدارس ملزم شدند که خدمات آموزشی مناسب برای این دسته از کودکان ارائه دهند.

ویژگی های رشدی افراد مبتلا به کم توانی ذهنی:

درجات کم توانی ذهنی به صورت عمیق، شدید، متوسط و خفیف بوده ودر سنین مختلف از لحاظ ویژگی های رشدی متفاوت می باشند.

بهره هوشی در طیف عمیق کم تر از 20، طیف شدید بین 25 تا 30، طیف متوسط 35 تا 50 و در طیف خفیف بین 50 تا 70 است.

سنین پیش دبستانی (از تولد تا 5 سالگی)

در سنین پیش دبستانی بیش ترمیزان رشد و بالندگی مورد توجه قرار می گیرد.کم توانی اگر به صورت عمیق باشد فرد نیاز به مراقبت و پرستاری دائم داردو عملکردهای حسی و حرکتی بسیار محدودی دارند.

در طیف شدید کودک از مهارت های ارتباطی کمی برخوردار است و مهارت لازم را برای برقراری ارتباط ندارند، از نظر توانایی حرکتی ضعیف بوده و دارای حداقل توانایی تکلم می باشند.

کم توانی ذهنی

کم توانی ذهنی


در طیف متوسط کم توانی کودک می تواند با دیگران ارتباط برقرار کند، مراقبت و سرپرستی از او در حد متوسط کافی است و دارای آگاهی اجتماعی اندکی می باشد.

کودکانی هم که در طیف خفیف قرار دارند در سنین پیش از دبستان دارای حداقل کم توانی در زمینه های حسی وحرکتی می باشند، به راحتی می تواند مهارت های اجتماعی را یاد بگیرد و با دیگران ارتباط برقرار کند و معمولا تا سنین بزرگسالی هم از افراد معمولی قابل تمایز نیستند.

 سنین مدرسه (از 6 تا 20 سالگی) :

کودک در این محدوده سنی بیش تر از نظرتربیت و آموزش مورد بررسی قرار می گیرند.اگر کم توانی در سطح عمیق باشد شخص دارای رشد حرکتی محدودی می باشد.در سطح شدید عقب ماندگی امکان صحبت کردن و برقراری رابطه به صورت محدودی می باشد و می تواند مسائلی مانند عادت های بهداشتی را هم فرا بگیرد.در طیف متوسط احتمال کمی وجود دارد که بتواند از کلاس دوم بالاتر رود و فقط امکان دارد بتواند رفت و آمد در مکان های آشنا را یاد بگیرد.در طیف خفیف هم می توان آموزش هایی را در جهت سازگاری اجتماعی به او داد و ممکن است تا کلاس ششم دبستان بتوانند پیش بروند.

ویژگی رشدی افراد کم توان هنی

ویژگی رشدی افراد کم توان ذهنی


سنین بزرگسالی (21 سالگی به بعد):

در سنین بزرگسالی کم توانی ذهنی از نظر اجتماعی و حرفه ای مورد توجه می باشد.در سطح عمیق توانایی بسیار محدودی برای مراقبت از خود دارند و رشد کلامی و حرکتی هم به صورت محدود وجود دارد.در سطح شدید این امکان وجود دارد که در محیط کنترل شده حداقل مهارت ها و توانایی مراقبت از خود را بیاموزندسطح متوسط فرد می تواند با انجام کارهای تخصصی و نیمه تخصصی خرج و مخارج خودر را در بیاورد اما نیازمند سرپرستی و راهنمایی دیگران هستند. سطوح خفیف هم امکان یادگیری مهارت های اجتماعی و حزفه ای وجود دارد ولی ممکن است گاهی نیاز به راهنمایی داشته باشند.