محلول دياليز صفاقی  Peritoneal Dialysis Solution    
Peritoneal Dialysis Solution محلول دياليز صفاقی موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
اين محلولها طي دياليز صفاقي براي خارج كردن متابوليتهاي اضافي از بدن، كنترل ميزان مايعات و الكتروليتهاي سرم، و خارج كردن مواد سمي از بدن، ‌بعد از مصرف كوتاه مدت و بيش از حد آنها، ‌به كار مي‌ رود.
دياليز صفاقي ممكن است در بيماران مبتلا به نارسايي حاد يا مزمن كليوي، ‌هنگامي كه معلوم مي‌ شود درمان معمول كافي نيست، ‌مناسب باشد.
دياليز صفاقي براي درمان ادم غير قابل اجتناب، اغماي كبدي، زيادي كلسيم خون، زيادي پتاسيم خون، ازوتمي، ‌يا اورمي به كار مي‌ رود.
دياليز صفاقي را مي‌ توان به عنوان جايگزين همودياليز در معالجه شوك يا كلاپس گردش خون، ‌زماني كه جريان خون شرياني به وريد نامناسب باشد، ‌به كار برد.
دياليز صفاقي ممكن است به عنوان درمان كمكي همراه با همودياليز در بعضي بيماران استفاده شود.
دياليز صفاقي در درمان مصرف بيش از حد موادي كه اثر بالقوه سمي بر روي كليه دارند و يا موجب اختلال كار كليه يا نارسايي كليوي مي‌ شوند، ‌به كار مي‌ رود. اين با وجود، ‌روشهاي ديگر سميت زدايي ممكن است در مورد بعضي از مواد، مؤثرتر از دياليز صفاقي باشند.
مكانيسم اثر
دياليز صفاقي روش ساده‌اي براي خارج كردن مواد از بدن است كه در آن محلول را به داخل حفره صفاقي وارد كرده و بعد از مدت زمان كافي خارج مي‌ كنند.
دياليز صفاقي از قوانين اسمز و انتشار در سرتاسر غشاي نيمه تراواي صفاق تبعيت مي‌ كند و شامل ايجاد تعادل شيميايي و اسمزي مايع داخل حفره صفاقي با مايعات خارج سلولي است. غشاي نيمه تراواي صفاقي عبور عناصر شكل دار (مانند اريتروسيتها) و مولكولهاي بزرگ (مانند پروتئين) را محدود مي‌ سازد، اما امكان عبور مولكولهاي كوچك (مانند آب، ‌اوره، الكتروليتها) را در دو طرف غشا بر اساس شيب غلظت فراهم مي‌ كند. تزريق داخل صفاقي محلولهاي دياليز حاوي غلظتهاي فيزيولوژيك الكتروليتها امكان عبور آب و مواد سمي يا متابوليتها را از غشا در جهت شيب غلظت ايجاد كرده و به برداشت اين مواد به دنبال تخليه محلول دياليز از حفره دياليز منجر مي‌ شود. تغيير غلظت الكتروليت مايع خارج سلولي نيز ممكن است حاصل شود.
غلظت الكتروليتها در محلولهاي صفاقي و پلاسما به يك اندازه است، ‌ولي از آن جايي كه اين محلولها معمولاً براي برداشت زيادي پتاسيم از بدن مصرف مي‌ شوند، فرآورده‌هاي تجارتي اين محلولها حاوي پتاسيم نيستند، ‌هر چند كه در صورت لزوم، پتاسيم را مي‌ توان به محلول اضافه و آن را با احتياط مصرف كرد.
همچنين، اين محلولها حاوي مقادير كافي دكستروز هستند، به طوري كه محلول نهايي نسبت به پلاسما هيپراسمولار بوده و با ايجاد شيب اسموتيك تخليه مايعات از فضاي خارج سلولي به داخل حفره صفاقي را تسهيل مي‌ كند. اگر چه غشاي نيمه تراوا براي دكستروز نفوذ پذير است، ولي عبور آب و الكتروليتها از غشا سريع تر از مولكولهاي دكستروز انجام مي‌ گيرد. تنظيم اسمولاريته با دكستروز از افزايش بيش از حد آب بدن متعاقب ورود محلولهاي دياليز فاقد پروتئين به حفره صفاقي جلوگيري كرده و در صورت دهيدراسيون، آب بدن را تأمين مي‌ كند.
اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Peritoneal Dialysis I
Solution: Na+ 132 mEq/L + Ca++ 3.5 mEq/L + Mg++ 1.5 mEq/L + Cl- 102 mEq/L + Lactate 35 mEq/L+ Dextrose anhydrous or monohydrate Eq. to 13.62 g/L Dextrose+Water For Inj. Q.S.To 1000ml
Peritoneal Dialysis II
Solution: Na+ 132 mEq/L + Ca++ 3.5 mEq/L + Mg++ 1.5 mEq/L + Cl- 102 mEq/L + Lactate 35 mEq/L+ Dextrose anhydrous or monohydrate Eq. to 22.70 g/L Dextrose+Water For Inj. Q.S.To 1000ml
Peritoneal Dialysis III
Solution: Na+ 132 mEq/L + Ca++ 3.5 mEq/L + Mg++ 1.5 mEq/L + Cl- 102 mEq/L + Lactate 35 mEq/L+Dextrose anhydrous or monohydrate Eq. to 38.60 g/L Dextrose+Water For Inj. Q.S.To 1000ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: الكتروليت.
طبقه‌بندي درماني: محلول دياليز صفاقي.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
ملاحظات اختصاصي
محلولهاي دياليز صفاقي حاوي استات براي دياليز بيماراني به كار مي‌ روند كه از نظر متابوليسم لاكتات دچار اشكال هستند، ‌مانند بيماران مبتلا به اختلال كار كبد يا اختلال در پرفوزيون بافتي.
محلولهاي دياليز حاوي استات براي دياليز بيماران مبتلا به اسيدوز شديد نيز مصرف مي‌ شوند، زيرا غلظت پيش سازهاي بيكربنات در اين محلولها بيش از محلولهاي حاوي لاكتات است.