فسفات  Phosphate    
Phosphate فسفات موارد و مقدار مصرف:
فسفات براي جبران كمبود فسفر خون مصرف مي شود. اسيدي شدن ادرار ناشي از اين دارو،اثر داروهايي كه براي بروز اثر ضدباكتري خود به محيط اسيدي نياز دارند (مانند متنامين) را افزايش مي دهد. اين دارو غلظت كلسيم ادرار را كم مي كند و مانع رسوب كلسيم در مجاري ادرار مي شود.
موارد منع مصرف و احتياط:
اين دارو در بيماران مبتلا به زيادي فسفات خون ،عيب شديد كار كليه و سنگهاي ادراري فسفات ،منيزيم آمونيم نبايد مصرف شود.
عوارض جانبي:
احتباس مايع ،زيادي پتاسيم خون ،زيادي سديم خون ،زيادي فسفات يا كلسيم خون با مصرف اين دارو گزارش شده است.
هشدار:
اين دارو در بيماران مبتلا به زيادي فسفات خون ،عيب شديد كار كليه و سنگهاي ادراري فسفات ،منيزيم آمونيم نبايد مصرف شود.
تداخل دارويي:
مصرف همزمان داروهاي حاوي كلسيم با فسفاتها ممكن است خطر رسوب كلسيم در بافت نرم را افزايش دهد. مصرف همزمان داروهاي ضدالتهاب غير استروييدي ،كاپتوپريل ،سيكلوسپورين ،مدرهاي نگهدارنده پتاسيم ،انالاپريل ،هپارين و ساير داروهاي حاوي پتاسيم با فسفات پتاسيم ممكن است سبب افزايش پتاسيم خون شود. مصرف همزمان اين دارو با ساير فرآورده هاي حاوي فسفات ممكن است خطر بروز زيادي فسفات خون به ويژه در بيماران مبتلا به بيماري كليوي را افزايش دهد.
مکانيسم اثر:
در توبول ديستال كليوي ،هيدروژن ترشح شده در سلول توبول ازطريق تعويض با سديم ،نمك هاي فسفات دي بازيك را به مونوبازيك تبديل مي كند.بنابراين ،مقدار زيادي از اسيد ترشح مي شود،بدون آنكه pH ادرار را بمقداري پايين آورد كه انتقال هيدروژن را بوسيله شيب زياد غلظت بين سلول توبول و مايع لومن توبول مهار كند. اين دارو با اسيدي كردن ادرار،حلاليت كلسيم را افزايش مي دهد.
فارماكوكينتيك:
فسفات از مجراي گوارش جذب مي شود. اما مقادير زياد كلسيم يا آلومينيوم ممكن است باعث ايجاد فسفات نامحلول و در نتيجه كاهش جذب آن شود. فسفات به مقدار 90 درصد از كليه و 10 درصد از مدفوع دفع مي شود.
اشكال دارويي:
Effervescent. Tablet:NaH2 PO4 1936 mg
+ NaHCo3 350 mg + KHCO2 315
(500 mg phosphorus)